برای آنکه با مبحث مانور زلزله مدارس در ایران بیشتر آشنا بشوید ابتدا لازم است به نحوه عملکرد آموزشی که به کودکان یاد میدهد چگونه از جان خود در زمان حادثه حفاظت نمایند بیشتر آشنا بشوید . مقاله ای که در زمینه پناه گیری در مدارس فرسوده ایران توسط مهندس سعیدی نوشته و در طی چند مصاحبه با خبرگزاریها ارائه شده است شاید بهترین وسیله برای آغاز مبحث نجات جان کودکان دانش اموز در مدارس فرسوده ایران میباشد . این مقاله که در ادامه خبر به استحضار شما می رسد حتما مطالعه بفرمائید .

لینک این مقاله در ایسنا 

نحوه پناه گیری کودکان و آموزشهای دولتی

در حال حاضر، آموزشي كه براي پناه گيري به كودكان در مدارس داده مي شود، پناه گيري آنها در زير ميز و نيمكت به عنوان مكاني امن است، اما توجه به اين نكته ضروري است که جنس پروفيلهای سبک و ضعیفی که امروزه در کشور با ان میز و نیمکت برای مدارس میسازند قابلیت تحمل ضربه فرو ریزش آوار  و یا حتی تحمل وزن آوار ایجاد شده توسط اجزاي سازه اي مدارس همچون قطعات بتنی و یا طاقهای ضربی و دیوارهای باربر  نمی باشند  . لذا در صورتی که کودکان ما در ساختمانهای امن نباشند و در زير ميز و نيمكت به عنوان مكاني امن پناه  بگيرند، در معرض خطر جدی هستند .

( آموزش نقاط امن خانه و مدرسه به دانش اموزان / محل اموزش مدرسه بنيان ادب / مدرس مهندس عليرضا سعيدي دبير جمعيت - اين دوره به عنوان يك نمونه اجرايي توسط مهندس سعيدي جهت ارائه به مراكز اموزشي جهت اجراي صحيح اموزشهاي مورد نياز كودكان در طي سه ماه در مدرسه ادب اجرا شده است )

در حقیقت اين نحوه پناه گيري در زیر میزها و نیمکتها ، مناسب مكانهايي است كه یا داراي سقف سبك هستند و یا ساختمان مورد نظر ، بسیار مقاوم در برابر زلزله ای میباشد ، که در اینصورت در چنین ساختمانی ، احتمال فرو ریزش آوار سنگین ناشی از فروریزش سازه ساختمان ، وجود نداشته و تنها خطر قابل بررسی فرو افتادن اجزاء غیر سازه ای می باشد  . در چنین ساختمانهای ایمنی کودکان در مواقع زلزله مي توانند با پناه گیری در زیر میز و نیمکتهای مدارس خود از برخورد اجزاي غيرسازه اي مانند تابلو، چراغ مهتابي و ... در امان باشند.

متاسفانه در ايران كه سقف ساختمانهای مدارس قدیمی ما معمولا بصورت طاق ضربي و در بهترین حالت سقفهای بتوني است این پناه گیری درصد احتمال زنده ماندن کودکان را بسیار کاهش داده و میتواند موجب مرگ دانش آموزان گردد .

اما با توجه به کیفیت ساختمانهای کنونی مدارس قدیمی سطح کشور که اغلب آنها دارای امنیت کافی برای زمان زلزله نیستند نحوه عملکرد دانش آموزان در مدارس چگونه باید باشد ؟  برای پاسخ دادن به چنین سئوالی بهتر است با بازگشت به زلزله های روی داده در کشور به بررسی نحوه عملکرد چنین مدارسی بپردازیم . اغلب این مدارس دارای سازه ای ایمن و  مناسب برای تحمل نیروهای جانبی زلزله نمی باشند لذا بهترين حالت برای نجات جان كودكان در مدارس یک طبقه خصوصا روستایی فرار از از كلاس درس در کمترین زمان آنهم در صورتی که پیش لرزه ای قبل از لرزش اصلی زلزله به کودکان فرصت خروج از مدرسه را بدهد و در غیر آن صورت پناه گيري در نقاط امنی است که یک متخصص فن ضمن بازدید از مدرسه برای کودکان معین مینماید .  

در خصوص مدارس شهری نیز اولویت با انجام کارهای کارشناسی در زمینه شناسايي نقاط ضعف و قوت مدارس از حيث توان تحمل در موقع زلزله میباشد تا در صورتی که مدرسه تاب تحمل فشارهای ناشی از زلزله را ندارد جهت تخريب يا بازسازي آن مدرسه اقدام گردد البته ناگفته مشهود است که ساختمانهایی نیز وجود دارند که امکان تخریب و نوسازی آنها به سرعت مقدور نمی باشد که برای چنین مدارسی میبایست با شناسايي كارشناسانه نقاط امن و نيمه امن ساختمان كه ديرتر فروپاشي مي شوند و اولویت بندی آنها برای پناه گیری ، به کودکان معرفی گردد ، تا آنها بتوانند در آن مناطق که درصد ایمنی بیشتری را دارا هستند پناه بگيرند.

مهندس علیرضا سعیدی / دبیر جمعیت کاهش خطرات زلزله ایران